ertelediğim dualarımdan sızan
travma lekesi
düşüyor cehennemime
1.
yitik mevsimlerin korlaşan sokaklarında
tanıdık ayak sesleriyle
mezarını arayan bol ceketli
bir ihtiyar çıktı karşıma
görkemli karanlıklarda
miadını doldurmuş sokak lambası gibi
çatırdamaya başladı
titrek sesiyle
bak dedi
kokuşmuş yaşamın avuçlarına
bak dedi baktım
küf kokan son takvim yaprağına
2.
-bozuk bir aksanla
sırrımı döktüğüm kuytuda
sakalıma yapıştı tırtıllı celladım
amansız bir travmaydı bu
bak
bitiverdi her şey
ip ucum da kalmadı
uluorta
kim geçer ki dallarından
bu paçavralı çemberin kanayan kırıklarında
damarlar zehre susuyor hala
ağır aksak
uzun sahanlıklı merdivenlerden çıkarken
mahsur kaldığım bu iğneli odada
boğuk bir uğultuya
açılıyor camekan -
3.
yıldızlar kayarken
bir görseydin
ölüm ferahlığıyla
neonların kırmızısından
nasıl aşırdım üstü açık tabutumu
ilya
